28-oktober, 2723 mijl
Voorlopig hebben we de laatste nacht gehad in een gewoon bed, de komende nachten brengen we door in de trein of een hotel. Tijdens het ontbijt hebben we kunnen genieten van verschillend gekleurde vogels die ook aan het ontbijten waren. Om dat in Amerika alles anders is/moet had ons gastgezin een verwarmd vogelbadje in de tuin staan zodat de vogels ook kunnen zwemmen als het vriest. Onderweg terug naar Chicago had Anne-Marie de smaak van het treinen al snel weer te pakken, wat is ze toch lief. Bij het binnenrijden passeerden we een van de kenmerkende gebouwen van Chicago, ook kenmerkend zijn de kanalen die door de stad lopen. Buiten het station konden we direct omhoog kijken tegen het ooit hoogste gebouw van de wereld, Sears-tower, tijdens ons derde bezoek aan Chicago zullen we een klimmetje wagen. Vanaf vandaag is het echte treinen begonnen, de lange stukken in de dubbeldeks superliners met een sightseeing-lounge-car, zie de kaart voor de komende dagen. Over beenruimte hebben we niet te klagen.
29-oktober, 3847 mijl
De dag begint met sneeuw, en dat zullen we nog wel een poosje houden omdat we de bergen in gaan. De eerste stop waarbij we de trein even konden verlaten was Denver CO, ook hier weer een van de prachtige oude stations.Vanuit Denver gaat het via een omweg verder, de reden van de omleiding zal ik maar niet vertellen, want het zegt misschien iets over de staat van de rails in Amerika. Het eerste obstakel zijn de Rocky Mountains, veel tunnels, veel sneeuw, diepe afgronden en weinig zicht. Dat we hoog zaten in combinatie met een depressie was voor onze zakken chips reden genoeg om spontaan open te knappen. Dat Amerika eigenlijk helemaal niet zo groot is als men ons wil doen laten geloven blijkt wel als je midden in de Rocky's een bordje tegenkomt met Nederland 8 mijl (helaas geen foto, de trein wilde hier niet voor terug). Voor de langste tunnel in de Rocky's, die de verbinding vormt tussen stroomgebieden, hebben we een half uurtje gewacht, de reden: ze moesten nog even twee stukken rails aan elkaar verbinden omdat de bouten die er in zaten hadden losgelaten. Na de tunnel een stuk over een plateau, waarop het koudste plaatsje van Amerika ligt (men zegt), Fraser. Nu verder in de bergen waar de zon zich door de mist probeert te breken, op sommige plaatsen schijnt hij al. Je komt er zoveel mooie verschillende gebieden tegen dat het onmogelijk is om ze allemaal op de site te zetten. Op dit moment rijden we in het donker door een heel mooi berg-gebied (gehoord van twee machinisten die normaal op een kolentrein rijden in dat gebied), eigenlijk zonde dat we niet stoppen om morgen verder te gaan.
30-oktober, 4822 mijl
Vanacht Salt Lake City gemist, ik weet dus niet of we met de trein over de zoutvlakte gekomen zijn. Wakker geworden in een soort woestijn (Nevada), en de eerste uren van de dag ook alleen maar woestijn. op enkele plaatsen probeert men nog wat vee te laten grazen, maar dan met een dichtheid van 1 koe per 50 hectare. Na Reno komen de volgende bergen in zicht, de Sierra Nevada. Deze keer geen sneeuw maar heel veel zon, wel stonden er sneeuwruimers klaar om eventueel metersdikke pakken sneeuw weg te blazen. Ook hier komen we veel meer gebieden ,een twee drie vier, tegen dan wat ik op mijn site kan laten zien (gewoon zelf de reis een keer maken is een goed alternatief). Het eerste deel van de Sierra Nevada zag er een beetje zwart uit, maar dat was het resultaat van de bosbranden van vorig jaar. Ondanks de drie diesel-treinen met elk 4250 PK ging het allemaal vrij langzaam omhoog en weer naar beneden.
Uiteindelijk na Sacramento begint het "normale" Californie, met als grootste verrassing: palmbomen. Dat betekent dat we weer het betere klimaat in gaan. Opvallend is de landbouw hier, deze lijkt wel een beetje op die van Nederland (alleen zijn de tractoren hier iets groter). Voordat we in San-Francisco zijn moeten we nogal wat water oversteken, uiteindelijk doen we het laatste stukje ook niet meer per trein maar per bus over de bay-bridge.
Het hotel is een verhaal op zich, in de trein hadden we iemand ontmoet, Jay, die uit de San Francisco kwam en ons wel kon adviseren. Als hollander zoek je iets niet te duur (hoeft uiteraard niet het goedkoopste te zijn) en veilig. Jay wist wel een hotel waar hij nu zelf ook logeert, dus zit wel goed. Was het een soort hotel-pension, met mensen die er al meer dan tien jaar wonen, geen bad of toilet op de kamer, wel een pis/was-bakje, alles in verval, de "vaste" bewoners behoorden allemaal tot de afgeschreven mensen van de stad. Om het geheel compleet te maken was de neon verlichting, met de naam van het hotel, van het type dat niet meer goed functioneert en een beetje aan het knipperen was, zoals louche hotels vaak in films worden neergezet. Wij vragen ons af hoe het goedkoopste hotel er uit zou moeten zien. Oh ja, de prijs was $40,- per nacht, een koopje.
31-oktober, 5256 mijl
Eerst de dingen die moeten gebeuren, en toen de stad in. Laat het uitgerekend vandaag halloween zijn waardoor we de meest vreemde uitgedoste mensen tegenkomen (de lokatie van de foto is toeval, dat jullie geen verkeerde ideëen van ons krijgen). Als eerste naar China-town voor de t-shirts en andere souveniers, daar heerlijk gegeten bij de chinees, hoe kan het ook anders. Doorgelopen naar het water, waar alle pieren zijn ingericht om toeristen het geld uit de zakken te kloppen, winkeltje met onzin na winkeltje met onzin, maar wel gezellig. Vanaf de pier een prima uitzicht op de lokale zee-leeuwen kolonie. Hier een poosje opgetrokken (toeval) met twee japanners die overal samen op de foto wilden, op hun beurt hebben zij er voor gezorgd dat Anne-Marie en ik ook eens samen op de foto staan. Een van de leuke aardigheden van San-Fransisco is dat ze op elk druk kruispunt een kastje hebben met een knop waar je op kunt drukken als je hulp nodig hebt bij het oversteken, gegarandeerd binnen een paar minuten is er iemand ter plaatse. Via Lombard-street zijn we verder omhoog geklommen om een beter uitzicht te hebben op Alcatraz. Daarna nog een paar blokken doorgelopen voor het eigenlijke doel van deze reis, de "Golden Gate Bridge". Een oversteek hebben we maar niet meer overwogen omdat het donker begon te worden. Met de bus naar huis, om ons voor te bereiden op het grote halloween feest wat gaat plaatsvinden. De vrouwen proberen zich hier net als bepaalde mannen van de beste vrouwelijke kant te laten zien.