16-september, 1768 mijl
Eindelijk weer eens fatsoenlijk kunnen slapen, onder een normale douche wassen en mijn kleren in een wasmachine kunnen deponeren. De dag een beetje in huis doorgebracht en in het "geweldige" stadje Arab, onderweg nog een schuilkelder bekeken, buiten wat wervelwinden zou ik er niet erg op vertrouwen. 's-Avonds verder gegaan en in Guntersville aan een meertje gestaan. Hier kwam ik er achter dat zelfs het openlaten van het kleinste kiertje van de tent niet verstandig is, ben weer eens gigantisch lekgeprikt.
17-september, 1827 mijl
Vandaag richting Nashvile, maar eerst nog een bezoek brengen aan een dam met sluizencomplex in de Tennesee River. 8 jaar geleden waren ze een van de sluizen aan het opknappen terwijl in de andere schepen met 16 duwbakken geschut werden. Maar helaas de 11/9 heeft hier ook zijn invloed gehad. Wat de amerikanen met hun oude auto's doen weet ik niet, wederom kwam ik een paar mooie oldtimers tegen. Het gazon stond vol met dit soort auto's, het huis zag er even onderhouden uit, maar het gazon was keurig gemaaid. 's-Avonds de stad ingeweest, al was het niet erg druk, toch was het best gezellig omdat in de meeste kroegjes wel een band speelde. Overigens eerst gegeten bij Hooters, op de een of andere manier smaakt een hamburger daar toch beter. Een gast die met slaapzak en al de kroeg in kwam wist te vertellen dat hij in zijn jonge jaren op Russen aan het jagen was. Later een Ier tegen gekomen waar wel een normaal gesprek mee te voeren was, hij woonde al jaren in Chicago en werkte daar als vrachtgenchaufeur. Om een uurtje of twee (voor mijn doen vroeg) lag ik in mijn tent.
18-september, 2162 mijl
Uitgeslapen, eerst een duik in het zwembad, daarna het chloor van mijn lijf gewassen even gecomputerd en toen op weg naar Memphis, althans dat was de bedoeling. nog geen kilometer gereden of er verscheen een grootte winkel voor buiten aktiviteiten op mijn weg. Binnen in de winkel hadden ze van alles, een levensgroot aquarium met allerlei rare vissen erin, je kon er kleren kopen, geweren, pistolen, zelfs pijl en boog en voor de rustige jager stoeltjes die je aan de boom kan hangen. Voor de vissers hadden ze keus uit honderden hengels met een zelfde aantal molentjes. Mijn voorkeur ging uit naar een bescheiden gemotoriseerd bootje om alleen maar mee te vissen. Buiten gekomen en nog geen 500 meter verder een museum bezocht waarin de auto's van verschillende Amerikaanse sterren te zien waren, buiten Willie Nelson en Elvis Preslie om moeten het wel lokale sterren geweest zijn, ik kende er maar weinig. In dit museum heb ik betaald met $100, eerst kreeg ik 5 van $ 20 terug, en de 20 die ze vasthielden voor de entree gingen ze vervolgens op echtheid controleren, terwijl de 100 zo de kassa in ging. Vervolgens toch de stad Nashville maar eens bij daglicht bekijken om er achter te komen dat je beter snachts kunt gaan, ziet het er veel gezelliger uit. Uiteindelijk laat in de middag vertrokken richting Memphis en halverwege de rit blijven steken op een camping aan de Tennessee river. Bij het zoeken van de kamp eigenaar kwam ik een Amerikaan tegen (hoe toevallig) die uit Memphis kwam. Als vietnam veteraan vroeg hij direkt of ik als Hollander ook pot bij mij had. Helaas voor hem kon ik alleen maar vertellen dat er vier plantjes in mijn tuin groeien. Later meer dan een uur zitten kletsen en naar Indianen muziek geluisterd, hij was namenlijk in of bij een indianen reservaat opgegroeid. Ook sprak hij een beetjke duits omdat hij daar 7 jaar gezeten heeft. Morgen gaan we een stukje varen met zijn boot.
19-september, 2279 mijl
Dat varen viel een beetje in het water, want de motor starte wel om vervolgens weer af te slaan als er snelheid gemaakt moest worden. gelukkig was er nog een klein elektrisch motortje aan boord om ons terug naar de wal te brengen. Ik weet nu waarom al die boten zoveel vermogen hebben, dat is voor als ze meedoen aan een viswedstrijd zodat ze als eerste op dat beste plekje kunnen aankomen. Het meertje waar ik aan stond is een van de weinige plekken waar ze zoetwaterparels kweken. Vervolgens meer dan een uur gesproken met de beste man, o.a. over zijn vietnam tijd, erg emotioneel. Verder gegaan via de kleine weggetjes, onderweg nog even op een van mijn favoriete plaatsen inkopen gedaan, al heb ik de echte yard-sale nog niet gevonden, deze doet er niet voor onder. Een paar cd-tjes gekocht. In Memphis aangekomen had ik mijn tent nog maar net staan of de hemelsluizen werden open gezet. Kan ik direkt zien of mijn tent wel waterdicht is. Bij een nabijgelegen bedrijfspand brak spontaan een brandje uit die binnen een paar minuten geblust was. In de avond maar weer naar de kroeg. Het is hier minder gezellig dan in Nashville, een ander publiek. Van die te nette mensen die in te nette kleren naar een "gezellig" gemaakte kroeg moeten en hun soevenier tasjes van planet hollywood en al die andere shops die tot laat open zijn de hele avond met zich mee slepen. De kroegen hadden een iets te goed werkende airco waardoor er een hoop sfeer word weggeblazen. Later met een of andere gekke Engelsman aan de praat geraakt, hij doet iets met olie, en uiteindelijk toch nog tot drie uur blijven hangen. De tent stond bij terugkomst wel in het water , maar alles binnen was droog.
20-september, 2486 mijl
De dag begon zoals de vorige geindigd is, met heel veel regen. In een poging de regen uit te zitten ben ik maar een was gaan doen en maar eens weer wat in de computer zetten, maar de was is klaar en het regent nog. In een minder nat moment de tent maar afgebroken, en juist toen ik alles in de auto had stopte het even helemaal met regenen. Die middag een bezoekje gebracht aan graceland, het huis waar Elvis heeft gewoond. Tijdens de ronleiding ontmoete ik een Zwitser die al voor de 8e keer in Memphis was en voor de 6e keer een bezoek bracht aan graceland, het zal je hobby maar zijn. Binnen een hoop te zien, maar ik denk dat een rondleiding in een willekeurig groot huis wel net zo interesant is. Buiten kwam ik erachter dat ik niet de enige noorderling ben die hier is geweest. Memphis zag er bij daglicht wel gezellig uit, heb ergens in een "authentiek" jaren 60 restaurant gegeten, als het eten toen ook zo was als daar dan ben ik blij dat ik nu leef, zelfs de mac donald is beter. Vandaag besloten om niet meer door te rijden naar Texas, maar om eens voorzichtig aan de terugreis te beginnen. Deels via Arkansas richting New Orleans gereden, heb een groot gedeelte snachts gereden, met af en toe een slaap pauze tussendoor. In Arkansas kreeg ik nog wel een goed idee voor het geval ik vergeet welk vriendinetje waar woont, je plaatst gewoon een bord.
21-september, 2846 mijl
Redelijk op tijd in New-Orleans, al koste het mij meer dan een uur om het Amtrak station te vinden, toen ik deze gevonden had was er met moeite een normale parkeerplaats te vinden, er was een belangrijke wedstrijd in een amerikaanse sport waardoor alle parkeerplaatsen $10 standaard tarief haden. Uiteindelijk toch mijn treinpas kunnen kopen en al een klein voorproefje op de treinreis kunnen nemen. Onderweg rigting het strand van Gulfport Mississippi, kwam ik nog langs een test centrum van de Nasa. Wat natuurlijk direct in het oog viel was de LEGO spaceshutle. Tijdens de rondleiding lieten ze ons diverse opstellingen zien waar raketmotoren getest werden, die motoren zijn zo sterk dat de testen als kleine aardbevingen waargenomen worden. Ik heb er direct maar een uitgezocht voor in mijn auto. Een ander project was een voorbeeld van een marswonig, zoals zij denken dat zoiets er uit gaat zien. Zelf vond ik de bodemstruktuur nogal bedenkelijk. Later op het strand van de golf van Mexico aangekomen, het plaatsje Gulfport deed mij meer denken aan een groot casino, overal uitnodigende verlichting om te komen gokken. Ben langs het water doorgereden tot het strand van Pensacola Florida, waar ik 's-nachts bijna drie uur langs het sneeuwwitte-strand heb gewandeld onder het licht van de volle maan. Heb ook maar langs het strand geslapen in mijn auto (was niet de enigste die dat deed).
22-september, 3232 mijl
's-Ochtends eerst een stuk door duinen gereden, wist niet dat er buiten Nederland ook duinen bestonden. De huizen die je in Amerika langs de verschillende kusten tegenkomt wijken soms nogal af. Uiteindelijk heb ik Florida verlaten in noordelijke richting om via Alabama richting Americus Georgia te gaan, hier had ik afgesproken met iemand die woont op het lokale vliegveld (a la Hilversum airport). het toeval wil dat Charles Lindberg hier zijn eerste geslaagde vlucht heeft gemaakt. Vanavond chinees gegeten, maar amerikaanse chinees smaakt toch heel anders dan nederlandse, zeker als er Lo Mein op het menu staat.