13-september, 944 mijl
Lekker uitslapen en proberen mijn website te uploaden wat niet lukte, lang leve de automatisering. Voordat ik deze aardige familie heb verlaten hebben we samen meneer JC opgezocht, deze was in 94 een verkoper op de plek waar ik mijn oude auto heb achtergelaten. Later die middag vertrokken naar Monroe nc, om daar de familie op te zoeken die ik ook ken van het zomerkamp en waar ik al eerder was geweest. Onderweg er naar toe gebeld, maar een antwoord apparaat. Om iets van 18:00 uur was ik er maar niemand thuis, alleen twee auto's voor de deur en veel honden in en om het huis. Om 20:00 nog steeds niemand thuis, maar omdat er zoveel honden waren had ik toch het idee dat er wel iemand thuis moest komen. Overigens heb ik mij al die tijd prima kunnen vermaken in de verschillende winkels in de buurt. Om 22:00 uur inderdaad een derde auto en na drie keer bellen werd er open gedaan. Hoe gaat het, ja goed, ja zoon afgestudeerd, ja dochter getrouwd gescheiden nieuwe vriend, ja vrouw de hele dag al ziek op bed (?!?). Mag ik hier mijn tent neer zetten, nee we hebben last van honden met rabbies, kan ik op de bank slapen, nee want er komt nog iemand thuis. Nou doei want wij willen naar bed. Binnen twee minuten weer buiten, wat kunnen mensen veranderen in acht jaar. In de tussen tijd bij de wal-mart kennis kunnen maken met een nieuwe manier van vissen verkopen. Eerder die middag ben ik onderweg een leuk tweedehands auto-tje tegen gekomen, de lak een beetje uitpoetsen en een paar ruitjes vervangen en dan heb je een prima oldtimer. Uiteindelijk 's-avonds laat nog een camping gevonden, welke alleen maar was ingericht voor grote campers, maar ergens was een stukje openbaar gras waar mijn tentje het prima deed.
14-september, 1160 mijl
Vroeg onderweg richting "the bleu ridge parkway", een weg door een bergachtig natuurpark, om via deze route in "the great smoky mountens" uit te komen. Helaas was het weer iets minder en daardoor het zicht soms zeer beperkt. Op het hoogste punt van 6642 feet kreeg ik een beetje het idee dat al die voeten gelijktijdig hun schoenen uit hadden getrokken gezien de mist die er hing. Vanaf de uitkijktoren zou ik een gigantisch mooi en ver uitzicht moeten hebben, helaas met 100 meter was het wel bekeken, gelukkig hingen er bordjes bij met wat je had kunnen zien. Op de toren heb ik ook maar eens een nieuwe versiertruuk uitgeprobeerd, want met een cabrio lukt het niet. Gebruik gewoon Hollandse waar en de vrouwen liggen aan je voeten. Later in het dal was de mist weer opgetrokken. Later gegeten in Knoxville (Tennessee) waar de volgende dag 50000 mensen geevacueerd zijn i.v.m. een trein die omgevallen was. 's-Avonds ergens op een camping gestaan waar slangen en spinnen tot de directe buren behoorden.
15-september, 1541 mijl
Op de camping stond weer een prima oldtimer, klaar om mee te nemen. Vandaag richting Arab (Allabama) om eveneens oude bekenden op te zoeken. Onderweg er naar toe maar eens de wat kleinere wegen geprobeerd, de benzine is daar een stuk goedkoper $ 0,34/gal tegen een $ 1,30/gal elders. Alleen laten ze je wel lang wachten bij de pomp, ook het laten verversen van de olie duurt iets langer. De mensen daar zullen wel wat minder gehaast zijn als wat wij gewend zijn. Onderweg nog langs een bergriviertje gereden met erg koud water. 's Midags aangekomen in Arab en ondanks het feit dat de mensen verhuisd waren kon ik met behulp van de nieuwe bewoners van hun oude huis ze toch vinden. De zoon des huizes was in 94 een van mijn kinderen, toen een erg zachtaardige vredelievende jongen, nu zit hij in militaire dienst en is waarschijnlijk een van de eersten die gedropt gaat worden in Irak als het daar gaat beginnen.