10-september, 248 mijl
Het echte kreperen is begonnen, vanochtend vroeg om 9:15 (ja voor mij is dat vroeg) vertrokken, eerst zuidelijk van Orlando omdat ik daar een K-mart had gezien, niet meer terug te vinden natuurlijk. Dan maar richting Daytona-Beach en maar zien wat ik aan winkels tegen kom. In Daytona tegenover de autoracebaan heel veel winkels waar ik uiteindelijk mijn digitale camera heb gekocht. Een "succes" toen ik op het strand een paar foto's van mijn auto wilde maken was na 10 foto's de batterij leeg, reserve baterij ook leeg, nieuwe batterijen gehaald (heel voordelig per 16) deed ook niets. Toen de camera maar omgeruild en maar hopen dat deze wel goed is want ik ga niet weer terug.
Uiteindelijk vanuit Daitona-Beach langs de kust richting het noorden gereden, onderweg een soort camping aan de kust gevonden, de ranger (beheerder) was al weg en het hek zat al op slot, maar iemand was nog zo aardig om mij binnen te laten. Ben benieuwd met hoeveel rangers ze me morgen van mijn bed lichten. De tent opzetten moest in het donker, en gezien de lekkere temperatuur heb ik de buitentent maar weer opgeborgen. Gelukkig was alles compleet want de tent was nog niet uit de verpakking geweest. Hierna in het donker nog maar even een duik in de atlantische oceaan proberen, toen ik de hoge golven zag in het maanlicht leek het mij veiliger om het maar bij pootjebaden te houden. Ook daar ben ik snel mee gestopt want elke golf bracht een hoop onbekend levend spul mee wat je dan zo lekker tegen je benen voelt. Gedoest, website bijgewerkt en nu nog even een strandwandeling. Ik zit nu buiten in het donker aan een picknic tafel te typen met boven mij een heldere sterrenhemel en nog geen 25 meter verderop de bulderende zee.
Het raadsel van het levend spul is opgelost, honderden kraben bevolken 's nachts de branding en het strand, nooit geweten dat die beestjes zo hard konden lopen.
11-september, 401 mijl
Om 8 uur op en verder, eerst een ontbijt gevonden en op het strand opgegeten waar surfers en dolfijnen al te bewonderen waren. Verderop langs de kustweg in een plaatsje st. Augustine bevond zich een oude vesting, van wie en tegen wie weet ik niet, wel dat ze de kanonskogels verhitten om op houten schepen te schieten. Ook hier waren de dolfijnen lekker speels, waarschijnlijk door de vele kleine visjes die er rondzwemmen. Verder onderweg nog ergens gezwommen in zee. In de buurt van Jacksonville met de boot over een baai. Hier in de buur is een marine basis wat overduidelijk te merken was aan de helikopters die de hele tijd rond vlogen. Ook lagen er een paar erg grote militaire schepen in de buurt. Vandaag flink doorgereden, de staat Georgia bijna non-stop, en zit nu ten noorden van Charleston zuid-Carolina op een camping. Een heerlijke plek aan een meertje, maar om rustig te kunnen typen zit ik in de wasserette omdat ik daar niet lek geprikt wordt door de vele vliegjes die hier rondzwerven. Overigens vandaag bijna niets gemerkt van de 11/9 memorials, alleen dat een aantal radiostations onafhankelijk van elkaar een minuut stilte hielden, en dat een enkel station een reporter ter plekke hadden waar vervolgens grapjes mee gemaakt werden.
12-september, 750 mijl
Beetje onrustige nacht, het begon nl. te waaien. Aangezien ik wederom alleen de binnentent had opgezet zonder deze met haringen vast te zetten laat de rest zich raden. Bij het wakker worden toch kunnen genieten van het uitzicht over het meer. 's Ochtens nog even een duik genomen in het zwembad. Onderweg naar Myrtle Beach, ooit een tussen-bestemming die nooit bereikt is in 1994, kwam ik wel een van de gekste bilboards tegen die ik ooit gezien had. Bij het maken van de foto was het verstandig geweest om niet op blote voeten te lopen omdat er cactussen in het wild groeien. De winkel die bij het bilboard hoorde was ook aangepast. De buurman kon natuurlijk niet achterblijven. Zo ook de lokale benzine pomp met een auto van een iets te groot formaat. Myrtle Beach had wel iets weg van een permanente kermis met rollercoasters, bungyjumping en midgetgolf-banen in de meest gekke bouwsels. Het was iets te fris (ook het water), dus een duik heb ik maar achterwege gelaten. Verder naar Marion, waar de man woont die mij in 94 heeft weggesleept en onderdak heeft gegeven. Het garage bedrijf was verlaten, maar met behulp van een aardige zuster ben ik op de nieuwe lokatie terecht gekomen waar men mij vervolgens aan het adres van de gepensioneerde monteur heeft geholpen. Hierna richting Florence naar het bedrijf waar ik in 94 mijn auto heb achtergelaten. Ook dit bedrijf was weg, maar via de buren kreeg ik het adres te pakken waar de gepensioneerde eigenaar woont. Deze was zeer verrast, tijdens het eten met de hele familie vertelde hij dat hij nog twee antieke wagens in de garage had die we vervolgen met de golfkar (20meter lopen) hebben bekeken. Toen ik hem vroeg of ik bij hem mijn tentje op mocht zetten bood hij mij een mobile-home aan helemaal voor mij alleen, stond toch maar leeg.
